Značajni turistički objekti u Ni�u i okolini:
* Ni�ka Banja
* Ni�ka tvrđava
* Čair - park sa bazenom i sportskim terenima
* Medijana - arheolo�ko nalazi�te iz rimskog doba
* Suva Planina
* Kamenički Vis - izleti�te i skijali�te blizu Ni�a
* Sićevačka klisura
* Oblačinsko jezero
* Logor Crveni Krst
* Bubanj - spomen park streljanim građanima u Drugom svetskom ratu
* Spomenik Ćele kula

Ni�ka Banja:
Ni�ka Banja se nalazi na jugoistoku Srbije, pored magistralnog pravca Ni�-Sofija. Le�i u podno�ju Koritnjaka, ogranka Suve Planine, na nadmorskoj visini od 248 m. Udaljena je 10 km od Ni�a i 250 km od Beograda.

Prirodni lekoviti faktori u Ni�koj Banji su blaga, umereno-kontinentalna klima, termomineralne vode i prirodno mineralno blato. Lekovite vode, koje izviru sa pet izvora (�Glavno vrelo�, �Suva Banja�, ��kolska česma�, �Banjica� i �Pasjača�), pripadaju grupi zemnoalkalnih homeotermi ( 36-38� C ), blago mineralizovanih, sa kapacitetom od 56 litara u sekundi.

Lečenje se obavlja u Institutu za prevenciju, lečenje i rehabilitaciju reumatičkih i kardiovaskularnih bolesti "Ni�ka Banja", koji raspola�e sa tri stacionara ("Radon", "Zelengora" i "Terme"), savremenom opremom za neinvazivnu dijagnostiku, lečenje i rehabilitaciju reumatskih i kardiovaskularnih bolesti i za operativno lečenje u domenu ortopedske hirurgije. Institut je i nastavna baza Medicinskog fakulteta Univerziteta u Ni�u.

U Ni�koj Banji se leče: �bolesti lokomotornog aparata (zapaljenski, vanzglobni, degenerativni i metabolički reumatizam, sistemske bolesti vezivnog tkiva, osteoporoza) �kardiovaskularne bolesti (koronarna bolest, arterijska hipertenzija, srčane mane, bolesti perifernih krvnih sudova) �stanja posle hirur�ke revaskularizacije miokarda, kao i stanja nakon operacija na otvorenom srcu �rehabilitacija bolesnika posle ugrađivanja endoproteze kuka i kolena �posttraumatska stanja �stanja posle o�tećenja centralnog i perifernog motornog neurona �zapljenski i funkcionalni sterilitet �bolesti respiratornih organa

Zdravstveni i turistički objekti sme�teni su u uređenom parku povr�ine 5 hektara. U blizini Ni�ke Banje je park-�uma Koritnjak, sa uređenim trim stazama.

Ni�ka Banja je pogodna za pripreme i takmičenje sportskih ekipa, jer raspola�e sa terenima za mali i veliki fudbal, rukomet i tenis, hipodromom i streljanom. Takođe, u Ni�koj Banji se odr�avaju atraktivna takmičenja u paraglajdingu, gde takmičari kreću sa obronaka Koritnjaka, a spu�taju se u Ni�ku Banju a mogu leteti i dalje pa čak i do 80-tak km.Avgusta meseca 2007 god.odr�ano je predevropsko prvenstvo u preciznom letenju a u avgustu 2008 god. biće odr�ano i Prvo sveobuhvatno evropsko prvenstvo paraglajdingu.

Ni�ka Banja ima biblioteku, umetničku galeriju, Letnju pozornicu i Centar za kulturu, koji u toku leta postaju mesta brojnih događaja objedinjenih u manifestaciji "Kulturno leto u Ni�koj Banji".

Gosti Ni�ke Banje mogu da posete obli�nje kulturno-istorijske spomenike: Medijanu, Ćele-kulu, Ni�ku tvrđavu iz 18. veka, Čegar, Memorijalni muzej-logor "Crveni krst". Takođe mogu se organizovati izleti do Sićevačke klisure-atraktivnog kanjona reke Ni�ave sa retkom florom i faunom, Jela�ničke klisure-specijalnog rezervata prirode, Bojaninih voda i Kameničkog visa, popularnih izleti�ta i ski-centara.

Ni�ka Tvrdjava:
Ni�ka tvrđava je gradsko utvrđenje u centru Ni�a na desnoj obali Ni�ave, koje ima kontinuitet od oko dva milenijuma konstantnog postojanja o čemu svedoče mnogobrojni arheolo�ki nalazi. Dana�nje utvrđenje je artiljerijskog tipa i podigle su ga Osmanlije u periodu od 1719. do 1723. godine na prostoru antičkog i srednjevekovnog utvrđenja. Po svom dana�njem stanju, spada među najočuvanije utvrde tog tipa u Srbiji i na Balkanskom poluostrvu. Kao i svako artiljerijsko utvrđenje, dana�nja Ni�ka tvrđava ima poligonalnu osnovu sa četiri velike kapije(Stambol,Beogradska,Jagodinska i Vidin) i osam bastionih terasa. Sa bedemima du�ine 2.100m koji su �iroki 3m,a visoki 8m tvrđava zahvata povr�inu od preko 22ha. Tokom svoje istorije, nalazila se u posedu mnogih dr�ava, počev�i od Rimljana čiji se car Konstantin rodio nedaleko od dana�njeg Ni�a, preko Stefana Nemanje koji je u njoj neko vreme dr�ao svoju prestonicu krajem XII veka do Osmanlija koje su je zauzele 1395.godine. U sklopu tvrđave se danas nalazi nekoliko restorana,prodavnica i letnja pozornica i ona predstavlja svojevrstan kulturni centar grada tokom letnjih meseci.

Medijana
Nais i Medijana su arheolo�ki lokaliteti u dana�njem Ni�u. Nais je bio kasnoantički grad i vojni logor, a Medijana luksuzno predgrađe, pored reke. Nais je bio veliki trgovački grad sa utvrđenjem, do�iveo je najveći procvat i razvoj u periodu Rimske imperije, i u doba rane Vizantije. U vreme Rimske imperije bio je va�na pogranična tvđava. Bogata grad u kome su �iveli imućni građani. Grad u kojem je često boravio rimski car Konstantin Veliki. U Naisu je rođen i vaspitavan Konstantin Veliki koji je, kasnije, "ovaj grad veličanstveno ukrasio". Tako bele�i jedan anoniman pisac s početka 4. veka. Vi�e carskih reskripata, izdavanih u Naisu u razdoblju između 315. i 334. godine, svedoče o čestim posetama Konstantina rodnom gradu. Teodosijev kodeks, u kome su navedeni ovi ukazi, bele�i i edikte koje su u Naisu izdali Konstantinovi sinovi: Konstancije i Konstans 19. januara 430. godine, i sam Konstancije 2. februar iste godine. Iz Naisa potiče bronzana glava imperatora Konstantina Velikog, zatim statua imperatora na prestolu i ostava srebrnih tanjira kovanih povodom desetogodi�njice Licinijeve vladavine.

Suva Planina
Suva Planina je planina u jugo-istočnoj Srbiji duga 45 km, a �iroka 15 km.

Počinje istočno od Ni�a, a zavr�ava se ju�no od Babu�nice u Lu�ničkoj kotlini gde protiče reka Lu�nica.

Najvi�i vrh Suve Planine je Trem, visok 1810 m, a zatim Litica(1683) i Sokolov kamen(1523). Najatraktivniji vrh za alpiniste je te�ko pristupačni Mosor na 984 m nadmorske visine. Severozapadni deo planine je lanac od vrha Trem do vrha Mosor dok je ju�ni deo planine visoravan sa puno ni�ih vrhova na nadmorskoj visini od 1000 do 1600 m/nv. prete�no obrasla me�ovitom �umom sa me�avinom klekove �ume. Veći vrhovi u ju�nom delu planine su Glogov vrh(1206), Golemi vrh(1535), Litica(1683) i Divna Gorica(1389). Suva planina spada u krečnjačke planine.

Sićevačka klisura
14 km uzvodno od Ni�a; 43,19�00N-22,07�E

Sićevačka klisura je uzak deo doline Ni�ave između sela Prosek i Ravni Do. Duga je oko 15,9 km i sastavlja Ni�ku dolinu sa dolinom Bele Palanke.

Klisura je podeljena na dva dela, gornju i donju klisuru, ili Crnčansko-gradi�tansku i Ostrovičku klisuru. Gornji deo je u�i i sličniji kanjonu, dok je donji sa �irokim blagim padinama. Klisura je oivičena Svrlji�kim planinama sa severa i obroncima Suve planine s juga.

Tragovi materijalne kulture na prostoru Sićevačke klisure mogu se pratiti od praistorije, preko Rima i Vizantije, do postvizantijskog perioda. Sredinom XV veka, po svoj prilici kao i na planini Mojsinje, počelo je naseljavanje Sićevačke klisure od kaluđera emigranata sa istoka, koji su se pred naletom Turaka povlačili ka Zapadu. U ovom talasu oko sredine XV veka stigli su monasi sa Istoka, najvi�e Grka i Bugara, ali i sa Svete Gore. Ovaj priliv mona�tva u dr�avi knjeginje Milice i Stevana Lazarevića oseća se u istočnom Pomoravlju. I u okolini Ni�a jača je aktivnost monaha koja se ogleda u većem broju manastira. U Sićevačkoj klisuri uz ime manastira Sv. Petke dodaje se naziv �Iverica�, �to posredno upućuje na pretpostavku da su njegovi osnivači monasi iz gruzijskog manastira Iviriona sa Svete Gore. Ovaj kontinuitet prepoznatljiv je i u kasnijem razdoblju, od XIX stoleća po obnovi starih i podizanju novih crkava. Slabo naseljena i bez puteva, Klisura nije pominjana za vreme turske vladavine, ali je pojavom hajduka postala njihovo steci�te.

Na zaravni iznad klisure, na desnoj obali Ni�ave, sme�teno je �ivopisno selo Sićevo u kome se svake godine odr�ava Knji�evna kolonija kao i Likovna kolonija koju je 1905. godine osnovala slikarka Nade�da Petrović.

U skorije vreme, Klisura je na trasi evropskog koridora 10, deonica Ni�-Sofija, i značajno je turističko odredi�te. Mimo turizma, privreda kraja je vezana za ekstenzivno stočarstvo i vinogradarsvo.

Oblačinsko jezero
Oblačinsko jezero je prirodno jezero u jugoistočnoj Ssrbiji, dvadesetak kilometara zapadno od Ni�a, u blizini Malog Jastrebca. Jezero je pribli�no okruglog oblika i prečnika oko 1km, nadomak sela Oblačina, (op�tina Mero�ina). Vidljivo je čak i sa visine od oko 10.000 m.

�ezdesdesetih godina 20. veka, pokraj jezera izgrađen je javni bazen �irine-du�ine skoro 100m, ko�arka�ki teren i fudbalsko igrali�te kao i motel sa bungalovima na obali jezera. Na obalama jezera tada je izgrađeno i vikend naselje. U to vreme bilo je to najposećenije dnevno letovali�te Ni�lija i uop�te svih iz okoline (i Prokuplje je udaljeno dvadesetak kilometara). Nebrigom vlasti objekti su zapu�teni sredinom osamdesetih godina.

Međutim, početkom 21.veka okolina jezera je ponovo uređena tako da je proči�ćena obala jezera i napravljena visoka zemljana obala.

Bazen je predat privatnom licu na upravljanje i sada je to uređeni ribnjak za �arane. U proleće se na jezeru odvijaju akcije izviđača međunarodnih razmera, tako da se jezero očisti, kako voda, tako i obala, tako da je i sada omiljeno izleti�te Ni�lija i Prokupčana.

Na jezeru se svake godine odr�avaju i takmičenja mladih sportskih ribolovaca. Jezero redovno poribljava ribolovačko udru�enje iz Ni�a koje i gazduje trenutno ovim jezerom.

Motel ne radi (radi samo restoran) jer su sme�tajni kapaciteti popunjeni od 1995.god.izbeglim licima iz biv�ih republika Jugoslavije.

Jezero sa okolinom pru�a izvanredne mogućnosti za odmor, zabavu i turizam. U okolini je ranije bio veliki broj voćnjaka (planta�a) sa čuvenom Oblačinskom vi�njom dok ih je sada mnogo manje uglavnom zbog ote�anih uslova privređivanja.

Ćele kula
Ćele kula je jedan od najznačajnijih kulturno-istorijskih spomenika u Ni�u.

Ćele kulu su podigli Turci na drumu u neposrednoj blizini Ni�a, i tu su poređali u 56 redova po 17 lobanja (ukupno 952 lobanje) izginulih Srba u bici na Čegru kod Ni�a 31. maja 1809. godine, koje je predvodio srpski vojskovođa Stevan Sinđelić. Izgrađena je, kao opomena srpskom �ivlju, krajem leta iste godine na inicijativu Hur�id pa�e, tada�njeg zapovednika Ni�a.

Spomenik ljudskom rodu, preuzvi�enim idealima i nezapamćenoj okrutnosti, slobodarskom duhu napaćenog porobljenog naroda, vandalizmu osvajača. Na pamet zanavek ljudskom rodu. A sve je počelo kada su kolja na Čegarskim �ančevima davne 1809. godine popustila, kad sevnu�e jatagani i no�evi, kad se oseti dah mnogoljudnog nadmoćnijeg neprijatelja. Resavski vojvoda Stevan Sinđelić sačeka da se �anac napuni Turcima, siđe u magacin, zapali barut, te di�e u vazduh ceo �anac. Poginu Stevan Sinđelić sa svojim junacima, izginu�e i Turci. To Turci nisu mogli zaboraviti. Od lobanja poginulih Srba sagradi�e kulu. Tri metra visoku, pravougaonog oblika, izidanu od nega�enog kreča i peska. Na svakoj strani kule po 14 redova, u svakom redu 17 otvora za glave. Bilo ih je nekada 950, a danas ni 60. Ovo se obja�njava time da su porodice nastradalih kri�om uklanjali lobanje svojih poginulih i odnosili ih i sahranjivali.

Namera turskog osvajača nije bila samo da zastra�i srpski narod. Sagradiv�i je neposredno do carigradskog druma, jasno vidljivu i preteću, osmanlijska sila je htela da zapla�i sve porobljene narode. Jedinstvena u izgledu, sveljudska u poruci, mogla bi da se svrsta u svetsku kulturnu ba�tinu. Sve do 1892.god. bila je izlo�ena vremenu, kada je prema projektu arhitekte Dimitrija Leka iznad nje podignuta kapela. Ćele kula, kao rezultat mitske hrabrosti Stevana Sinđelića, sačuvana je za buduća pokolenja.

Danas Ćele kula predstavlja muzejski objekat.